Archive for திசெம்பர், 2010

மெய்தீண்டும் மைவிழி!

23/12/2010

மைவிழி

மெய்தீண்டும் மைவிழி! (நேரிசை வெண்பாக்கள்)

முல்லையின் மொட்டனைய முத்துச் சிரிப்பழகால்,
இல்லையெனும் சின்ன இடையழகால், – கொல்லுகின்ற
தையலே! மின்னல்  சவுக்கெனவே சாய்க்குடி
மெய்தீண்டும் உன்”மை” விழி!

புல்லில் துயில்கின்ற பூம்பனியின் சில்லிப்பாய்,
வில்லின் இழுநாணே மீட்டவெழும் – துள்ளம்பாய்,
பைங்கிளியே! காதற்றேன் பாகினிலே தோய்க்குதடி
மெய்தீண்டும் உன்”மை” விழி!

காதருகில் வீழ்ந்திழையும் கார்குழலைக் காற்றசைக்க,
மாதுன்றன் நீள்விரலால் வாகொதுக்கித் – தூதுவிடும்
மையலுறை மான்விழியே! மாளவெனைத் தீய்க்குதடி
மெய்தீண்டும் உன்”மை” விழி!

அல்லிப்பூ ஆரணங்கே! ஆடகமாய் மின்னுகின்ற,
வில்லாம் புருவத்தால் வீழ்த்தியே – செல்லுகின்ற
கொய்யாக் கனியமுதே! கொஞ்சியெனை மாய்க்குதடி
மெய்தீண்டும் உன்”மை” விழி!

கவிஞர்கள் கற்பனையில் காணாத விந்தை;
செவிகளினால் கேளாத சிந்து! – புவியேத்தும்
ஐம்பெருங் காவியங்கள் அத்தனையும் சொல்கிறதோ
மெய்தீண்டும் உன்”மை” விழி!

காதலிலே கண்மயங்கிக் காய்கின்ற வேளையிலே
வேதனையை வேரறுக்க வேண்டுகிறேன்! – ஆதரித்தால்
வையகத்தில் என்காதல் வாழ்ந்துயிர்க்கச் சேர்வேனே
மெய்தீண்டும் உன்”மை” விழி!

Advertisements