Archive for the ‘என்னில் பூத்த பாமலர்கள்-1’ Category

கண்ணம்மா……

11/02/2012

ஆத்தூரு சாலையில
ஆத்தங்க ரையினிலே
அரசமரத்தடியில் – கண்ணம்மா – நீ
ஆடிவர வேணுமடி பொன்னம்மா!         (ஆடிவர)

மானாம ருதையில
மாடுவிக்குஞ் சந்தையிலே
வாதமரத்தடியில் – கண்ணம்மா – நீ
வஞ்சிவர வேணுமடி பொன்னம்மா!     (வஞ்சிவர)

பச்சவயக் காட்டினிலே
பயத்தங் கருதிருக்க
பாக்குமரத்தடியில் – கண்ணம்மா – நீ
பாடிவர வேணுமடி பொன்னம்மா!        (பாடிவர)

ஏத்தமெ றைக்கயிலே
ஏரிக்கர மோட்டருகில்
எலவமரத்தடியில் – கண்ணம்மா – நீ
இருட்டிவர வேணுமடி பொன்னம்மா!  (இருட்டிவர)

பூவரசங் காட்டருகில்
பூத்திருக்கும் கொளக்கரையில்
புங்கமரத்தடியில் – கண்ணம்மா – நீ
பொழுதுவர வேணுமடி பொன்னம்மா!(பொழுதுவர)

நாட்டரசங் கோட்டையில
நாகராசன் செலையருகே
நாவமரத்தடியில் – கண்ணம்மா – நீ
நாடிவர வேணுமடி பொன்னம்மா!         (நாடிவர)

சிவகங்கச் சீமையில
சிலுசிலுக்குந் தோப்பருகே
தேக்கமரத்தடியில் – கண்ணம்மா – நீ
தேடிவர வேணுமடி பொன்னம்மா!       (தேடிவர)

Advertisements

புவனகிரி பூச்சரமே…..

11/02/2012

நாட்டார் பாடல்களைச் சுவைப்பதும் சுகம்;  நாட்டார் பாடல்களின் சாயலில் பாட்டெழுதுவதும் சுகம்.  இந்தப் பாடலில், ஆவல் மீதூர,  ஆண் கேட்பதும்,  நாணம் மீதூர பெண் மறுதளிப்பதுமாக பாடலை வனைந்தேன்.  இந்த வகையில் இஃது என்னுடைய இரண்டாவது பாட்டு.

ஆண்:

ஆத்துமீனு அயிரமீனே!
அத்தபெத்த ரத்தினமே!
அணைக்கர ஓரத்துல,
அஞ்சுகமே வாயேண்டி!
அருச்சலா சேத்தணைக்க….

பெண்:

மேலூரு மச்சானே!
மேலாக்கு போட்டுபுட்டேன்;
வெண்ணாத்தங் கரையோரம்
விரசாத்தான் வருவேனோ?
மாராப்புச் சேத்தணைக்க….

ஆண்:

சிவகாசி சீலகட்டி,
சிறுவாணி குளுநீராய்,
சிங்கார கருக்கல்லில்,
சின்னவளே வாயேண்டி!
செந்தூரம் சேத்தணைக்க….

பெண்:

கீழக்கரச் சந்தனமே!
கிழக்குவெளிச் சூரியனே!
கருக்கல்லில் வருவேனோ?
கண்ணாளம் கட்டாமல்,
கருவமணி சேத்தணைக்க….

ஆண்:

புவனகிரிப் பூச்சரமே!
புத்துருக்கு நெய்மணமே!
புதுசாத்தான் கேக்குறயே?
பொஞ்சாதி ஆக்கிருவேன்;
போதெல்லாம் சேத்தணைக்க….
————————————————————
அருச்சல் = அவசரம் (வட்டாரவழக்கு)
கருவமணி = கருகமணி (வட்டாரவழக்கு)
கண்ணாளம் = திருமணம் (வட்டாரவழக்கு)
செந்தூரம் = குங்குமம் (வட்டாரவழக்கு)
குளுநீர்/குளுந்தண்ணி = குளிர்ந்தநீர் (வட்டாரவழக்கு)

சில்லுக் கருப்பட்டியே…..

11/02/2012

கிராமிய மணம் வரிசையில் இது என்னுடைய மூன்றாவது பாட்டு.  கண்டும் காணாமல் கண் வீசிப் போகின்ற பெண்மகளை நோக்கி, அலைபாயும் காதலன் ஏங்கிப் பாடுவதாக வனைந்திருக்கிறேன்.  இதே வகையான சொல்லாட்சி கொண்ட பல பாடல்களை நாட்டுப்புறப் பாடல்களில் காண்கிறேன். அவற்றை எவரும் முயன்று அச்சிடவோ தொகுக்கவோ பெரும்பாலும் முயலவில்லை என்றே தோன்றுகிறது. அந்த வகையாக நாட்டார் பாடல்களைப் படித்தவுடன் ஏற்பட்ட தாக்கத்தால் நான் வனைந்த பாடலிது.

கருப்பு மேலாக்கும்,
காதோரம் லோலாக்கும்,
காத்துலதான் அலைபாய,
கஞ்சிச்சட்டி ஏந்தி,
கரைமேலே போறவளே!
காக்கா அலம்புறது
காதுலதான் கேக்கலியோ?
செரவிக் கூட்டமெல்லாம்
சடசடன்னு போகயில
சஞ்சலத்தால் எம்மனசு
சருகாத்தான் ஆகலியோ?
சில்லுக் கருப்பட்டியே!
சிறுவந்தா டுடுத்தவளே!
சின்னமலை சிறுபழமே!
தெனந்தெனம் ஒனக்காக
சீவன்நான் கிடக்குறனே
சிங்காரி ஒம்மனசு
சத்தே எறங்காதோ?
=====================
லோலாக்கு = காது ஜிமிக்கி (நாட்டார் வழக்கு)
அலம்புதல் = கத்துதல், கரைதல் (நாட்டார் வழக்கு)
செரவி = இரவில் சிறிதாக ஓசையெழுப்பி வயலில் நெல் திருடும் சிரவி என்கிற பறவைக் கூட்டம்.
சத்தே = சற்றே

சிவந்து சிலிர்க்கும் சிவப்பு…

06/02/2012

ஒரு பஃது நேரிசை வெண்பா அந்தாதி மாலையொன்று எழுத நினைத்தேன்.  சற்றே நினைவு  துயிலால் சறுக்கியதால், முதலில் 7 வெண்பாக்கள் விரைவில் மீதி மூன்று வெண்பாக்களும் வலையேறும்.   அடிவானப் பேரழகைக் கண்டேன், அதனால் எழுந்த நினைவுகளின் தாக்கம் இவை:

வெண்பனிப்பூத் தூவுகின்ற வேளையாம் வைகறையில்
கண்மலரும் பூத்திருக்கக் கண்டேனே! – விண்மகளும்
தண்கரத்தால் ஆதவனைத் தானெழுப்பிக் கூடுகின்ற
வண்ணமயக் காட்சியதை யே!

ஏகமனப் பெண்ணை அணைத்துக் கதிரவன்தேன்
பாகெனவே முத்தம் பதிக்கையிலே – மோகம்
கவிந்த அடிவானம் கண்கள் கிறங்கிச்
சிவந்துச் சிலிர்க்கும் சிரிப்பு!

சிரிக்கு மெழில்வானச் சித்திரத்தால் என்னில்
விரிகின்ற எண்ணங்கள் விந்தை! – சுரிதகமும்
அம்போ தரங்கமும் ஆர்க்கும் வரிகளிலே
எம்பாட் டெழுதுவனோ இன்று?

இன்றென் னுளம்பற்றி எந்தமிழின் சொல்லெடுக்க
அன்பான பாவடிவாய் ஆனவளே! –  உன்னெழில்
விண்டகணம் மின்னல் விரிந்தவரி ஆயிரமாய்
கண்டேனென் உள்ளம்க சிந்து.

சிந்தும் சிறுதீச் சிவப்பின்  துகிலெனவே
அந்திமகள் கட்டும் அடிவானம்! – சிந்தைகவர்
வானகமே  செஞ்சாந்து வண்ணமென ஆனதையே
தானிங்கு பாவடித்தேன் சற்று.

சற்றும் தளராத சாத்தானாம்  பேருருவை
பற்றிய விக்ரமன் பாடனெவே –  முற்றும்
மயக்கும் தொடுவான வஞ்சியெழில் கண்டு
முயலுமென்  பாட்டின் மொழி.

மொழியும் தமிழில் முனையும்  வரியில்
பொழிலின் கவிதை புனைந்தேன் –  எழிலார்
இயற்கை விரிக்கின்ற இன்பஞ்சேர் காட்சி
நயமொன்றில் நானும்  நயித்து.

புரட்சிவீரன் எர்னஸ்ட் சே குவாரா..

06/02/2012

எண்சீர் விருத்தம்.

நேர்மையினைப் பூட்டுகின்ற அடிமை வாழ்வை
……….நீதியினை வாட்டுகின்ற நாட்டின் தாழ்வை
பார்த்தகணம் வீறுகொண்டே கண்ணில் காணும்
……….பாதகத்தை வேரறுக்க முன்னே  நின்றான்!
சீர்த்திகளை செல்வத்தைத் தேடு வோரில்
……….தீமைகளால் நாதியற்ற வர்கள் தேடும்
தீர்ப்பிற்கே அன்றெழுந்த சேகு வேரா;
……….செந்தீயாய் செலுத்துமென்றன் வணக்கம் ஈதே!

நாமின்று வாய்திறவாச் சிலையா என்று,
……….நசுக்கப்பட் டவர்களுக்கே நீதி கேட்டு,
பூமலர்கள் புகழ்மொழிகள் எதுவும் இன்றி
……….புரட்சியொன்றே வாழ்க்கையென்று மண்ணில் வாழ்ந்தான்!
ஊமையென்றே வாய்களின்றி வாழ்ந்த மக்கள்
……….உயர்ந்திடவே அயர்வின்றி உழைத்த உன்னை
பாமலரால் ஏத்துகின்றேன் ஈகை மன்னன்;
……….பாரெங்கும் மணக்குமுன்றன் புரட்சிப் பூவே!