Archive for the ‘தமிழிலக்கணம்’ Category

மோனை எனும் நயம்-2

05/05/2011

இனி மோனைத் தொடையோத்தினைப் பற்றிய சில பிற்சேர்க்கைகள்:

பேரா. பசுபதி

பிற்சேர்க்கை – 1

கேள்வி:  மோனை பற்றிய ஒரு ஐயம்.  (V. சுப்ரமணியன்)

இன்று சுந்தரர் தேவாரப் பதிகங்கள் சில கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன்.  அவற்றுள் ஒன்று கட்டளைக் கலித்துறை என நினைக்கிறேன்.  அந்தப் பதிகத்திலிருந்து ஒரு பாடலைக் கீழே இடுகிறேன்.  இதில் சீர் சீராகப் பார்த்தால் மோனை அதிகம் தெரிவத்இல்லை.  ஆனால், பதம் பிரித்துப் பாடினால் வரிகளின் நடுவில் மோனை தெரிகிறது.

சுந்தரர் தேவாரம் – 7.97.9 திருநனிப்பள்ளி

ஏன மருப்பி னொடுமெழி லாமையும் பூண்டுகந்து
வான மதிளர ணம்மலை யேசிலை யாய்வளைந்தான்
ஊனமில் காழிதன் னுள்ளுயர் ஞானசம் பந்தர்க்கன்று
ஞான மருள்புரிந் தான்நண்ணு மூர்நனி பள்ளியதே!

1.  ஏன-எழில், 2. வான-மதிள்-மலையே-வளைத்தான், 3.  ஊனம்-உயிர், 4.  ஞானம்-நண்ணும்-நனிபள்ளி .
தமிழிலக்கணப்படி இவை சீரின் முதலில் வராததால் மோனை  என்று கருதப்படுவதில்லையா?  அப்படிப் பார்த்தால் இந்தப்  பாடலில் மோனை இல்லையா?

இனி பதம் பிரித்து:

ஏன மருப்பினொடும் எழில் ஆமையும் பூண்டு உகந்து
வான மதிள் அரணம் மலையே சிலையாய் வளைத்தான்
ஊனம் இல் காழி தன்னுள் உயர் ஞான சம்பந்தர்க்கு அன்று
ஞானம் அருள் புரிந்தான் நண்ணும் ஊர் நனி பள்ளியதே!

(தற்செயலாக நான் கொடுத்துள்ள பாடலில் மூன்றாம் சீரில் நான்கு அசைகள் உள்ளன (சம்பந்தர்க்கன்று) கட்டளைக் கலித்துறை பற்றிய வெறு மடல்களில் பேசப்பட்ட விஷயம் இது!)
அன்புடன்
*V. சுப்ரமணியன்*

பதில்: பேரா. பசுபதி

இன்னும் பல பாடல்களிலும் இப்படி வரும்.  பல சந்தப் பாடல்களிலும், வகையுளியைத் தவிர்க்க முடியாததால் இப்படி எழுத்துச் சீரின் உள்ளே வரும்.

கந்தரனுபூதியில் ஒருகாட்டு:
நெஞ்சக் கனகல் லுநெகிழ்ந் துருக (நெ, நெ)

கம்பனில் இரு காட்டுகள்:
உலகம் யாவையும் தாமுள வாக்கலும் (உ, உ)
தலைவர் அன்னவர்க் கேசரண் நாங்களே (த, ச)

இலக்கணப்படி சீரின் முதலில் மோனை எழுத்து இல்லையென்றாலும், இப்பாடல்களில் மோனையால் வரும் ஓசை குறைவதில்லை.  சீருக்குள் மறைந்திருக்கும் மோனை எழுத்து இந்த ஓசைக் குறையை நிறைவு செய்து, ஒரு ஜாலத்தைச் செய்கிறது.  இதனையும் ஒரு வகை மோனையாகக் கருதலாம்.  இதைக் கள்ளமோனை என்பார் வண்ணச் சரபம் தண்டபாணி சுவாமிகள். சீரின் உள்ளே வருவதால் உள்ளடங்கு மோனை என்று சொல்வர் முனைவர் இரா.திருமுருகன்.  இம்மாதிரிப் பாடல்களை, மோனை தெரியும்படி, கனகல்லு நெகிழ்ந்துருக, தாம் உள, அன்னவர்க்கே சரண் என்று மோனை எழுத்துகளை அழுத்திப் படித்து ஓசையைக் கூட்டவேண்டும்.  இத்தகைய மோனைச் சீர்க்குள் நெடிலை அடுத்தோ, குற்றொற்றை அடுத்தோ வருதலே பெரும்பான்மை.  குறிலை அடுத்து வரினும் – குறிலை விட்டிசைத்து மோனை புலப்பட ஒலித்தலே ஏற்புடைத்து – என்பார் வித்வான் தி.வே. கோபாலய்யர்.

பிற்சேர்க்கை – 2

பேரா. பசுபதி.

கேள்வி: மோனை பாடல்களில் எங்கே வரவேண்டும்?

பதில்: பொதுவாகச் சொன்னால், நான்கு சீர் அடிகளில் 1-3  மோனை சிறப்பு.  ஐந்து சீர் அடிகளில் 1-5 சிறப்பு;  1-3-5 இன்னும் சிறக்கும்.  ஆசிரிய விருத்தங்களில், அந்தந்த விருத்தத்திற்குரிய சீர் வாய்பாடினைப் பொறுத்து வரும்.   விவரமாக அறிய பாடல் படிவங்கள் கட்டுரைகளையும், அவற்றில் உள்ள காட்டுகளையும் பார்க்கவும்.  முன்னோரின் இலக்கிய உதாரணங்களே நல்ல வழிகாட்டிகள்.

பேரா. பசுபதியின் இந்த எதுகை மோனை பற்றிய விளக்கங்கள் மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும் என்பதில் சிறிது ஐயமிருக்காது!  இனி பாடல் அடிகளைப் பற்றியும், பாவினங்களைப் பற்றியும், அடுத்த கட்டுரையில் பார்ப்போம்!

மோனை எனும் நயம்-1

05/05/2011

தொடையோத்தின் ஒரு பகுதியான மோனைத் தொடை என்பது.  ஒரு கவிதைக்கு அழகினைத் தரும்
அணிகலன் ஆகும்.  இதனால் ஓசைநயம் கூடி, கவிதை கவிதையாக மிளிர்கிறது.  ஆதாலால் தான்
இதை மோனை என்னும் நயம் என்று சொன்னேன்.  மோனை இல்லாத பாடல்கள் பல இருக்கலாம்.
ஆயினும் அது இருக்கும் பாட்டின் அழகே தனி!  பாவலர் பெருந்தகை, பேரா. பசுபதி
அவர்களின் மோனை பற்றிய விளக்கம் கீழே!

மோனை – பேரா.பசுபதி

மோனை:  ஒரு சொல்லுக்கும்
இன்னொரு சொல்லுக்கும் முதலில் உள்ள எழுத்துகள் ஒத்த ஓசையுடன் இருப்பது மோனை.

(கண்ணைக் கட்டிக் காட்டில் விட்டாயே!  என்ற சொற்றொடரில் க-க-கா)

உயிரெழுத்தில் மோனை

அ,ஆ, ஐ, ஔ – ஓரினம்

இ, ஈ, எ, ஏ – ஓரினம்

உ,ஊ,ஒ,ஓ – ஓரினம்

காட்டுகள்:

அகல உழுவதை ஆழ உழு (1-3 சீர்கள் பொழிப்புமோனை)

இருதலைக் கொள்ளி எறும்பு போல (1-3)

ஓட்டைச் சங்கால் ஊத முடியுமா? (1-3)

உயிர்மெய்யில் மோனை

க,கா, கை, கௌ – ஒரே இனம்

கி,கீ, கெ, கே – ஒரே இனம்

கு,கூ, கொ, கோ – ஒரே இனம்

ப,பா, பை,பௌ – ஒரே இனம்

…. இப்படியே

சில விசேஷ இனங்கள்:

ச-த ஒரே இனம்.  (எ.கா) தொட்டிற் பழக்கம் சுடுகாடு மட்டும் (தொ-சு -மோனை)

ம-வ ஒரே இனம். (எ-கா) வளர்த்த கடா மார்பில் பாய்ந்தது (வ-மா- மோனை)

ந-ஞ ஒரே இனம்.(எ-கா) நலிந்தோர்க்கில்லை ஞாயிறும் திங்களும் (ந-ஞா- மோனை)

பழம் நூல்களில் யா-விற்கு – இ, ஈ, எ, ஏ மோனை என்பர்.

தற்காலத்தில் – யாவிற்கு அ, ஆ, ஐ, ஔ-வும் சொல்லலாம்.

ஜ-ச, த – ஓரினம்;  ர-ல — இ, ஈ, எ, ஏ மோனை இனம்.

ஒரு பழம் வெண்பா மோனை வாய்பாடினை நினைவுறுத்த:

அகரமொடு ஆகாரம் ஐகாரம் ஔகான்

இகரமொடு ஈகாரம் எஏ – உகரமொ(டு)

ஊகாரம் ஒஓ; ஞந, மவ தச்சகரம்

ஆகாத அல்ல அநு.

கோல மலருக் குள்ளே மணமுண்டு! (மோனையா?) – பார்த்தால் கோ-கு மோனை போல
இருக்கிறது.  ஆனால் இது மோனை இல்லை.  ஏனென்றால், அங்கே இருக்கும் சொல் – உள்ளே:
ஆதலால் கோ-உ மோனை இல்லை.

நாலு நீர் அடிகளில் 1-3 சீர்களில் பொழிப்பு மோனை இருப்பது சிறப்பு.

மேற்கூறியவற்றிலிருந்து தொகுத்த மோனை
அட்டவணை:

அ,ஆ,ஐ, ஔ, யா (தற்காலம்)

க,கா, கை, கௌ

ச,சா, சை, சௌ, த,தா, தை, தௌ, ஜ, ஜா

ந, நா, நை, நௌ, ஞ, ஞா

ப,பா, பை, பௌ

ம,மா, மை, மௌ, வ, வா, வை, வௌ

இ, ஈ, எ, ஏ, ர, ல (யா, பழம் நூல்களின் படி)

கி, கீ, கெ, கே

சி, சீ, செ, சே, தி, தீ, தெ, தே, ஜி, ஜீ, ஜெ, ஜே

நி, நீ, நெ, நே, ஞி, ஞீ, ஞெ, ஞே

பி, பீ, பெ, பே

மி, மீ, மெ, மே, வி, வீ, வெ, வே

உ, ஊ, ஒ, ஓ

கு, கூ, கொ, கோ,

சு, சூ, சொ, சோ, து, தூ, தொ, தோ, ஜு, ஜூ, ஜொ, ஜோ

நு, நூ, நொ, நோ

பு, பூ, பொ, போ

மு, மூ, மொ, மோ

இக்காலத்தில் இப்படியும் வரலாம் (யயாதி..)

மற்றவையும் அப்படியே லாடம், இத்யாதி.

தடையில்லாத் தளை.

05/05/2011

பாக்களில் இருக்கும் சீர்களின் (சொற்களின்) இடையில் அமைகின்ற ஒரு பிணைப்பு (அ) புணர்ச்சியே தளையென்று அறியப்படுகிறது. நம்முடைய தமிழ் யாப்பிலக்கணத்தின்படி நின்றசீரின் ஈற்றசையோடு வந்த சீரின் முதலசை தளைந்து நிற்க இவ்விரண்டு சீர்களால் உருவாவதே தளை என்கிறோம். இத்தளையினால் எண்ண ஓட்டம் தடைபடுகிறது; கைகளுக்கும் இரும்பாய் தளை போடப்படுகிறது என பேசும் புதுப்பாட்டியற்றும் அன்பர்களுக்குச் சொல்லிக் கொள்வது யாதெனில், முதற்சீரின் ஈற்றசையும் வரும்சீரின் முதலசையும் உரசும் போது ஏற்படும் ஓசைநயம், இசைநயம், ஒலிநடை, இசைக்கோலமே தளை என்பேன். இந்த இரண்டு அசைகளில் ஏற்படும் மாற்றம் தளைகளிலும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும். இந்த தளையே பாடல்களின் உயிர்நாடி. தாம் அறியாமலேயே, தளையின்பம் தெரியாமலேயே இயற்றப்பட்ட புதுப்பாடல்களிலும் இனிமைகூடி இருக்கக்காரணம், அதிலும் தளை தானாகப் பயின்று வருவதே. இனி தளைகள் பற்றி பார்ப்போம்.  தளைகளைப் பற்றி அறியும் முன்பு, ஒரு சில விளங்கங்களை அறிந்து கொண்டால் பின்னர் தளைகளின் அழகு நன்கு விளங்கும். மரபுப்பாடல்களில் பயின்று வரும் சீர் வகைகளான இயற்சீரையும், காய்சீரையும், கனிச்சீரையும் அனைவரும் அறிந்திருப்பீர்கள்.  அத்துடன் பூச்சீர், நிழற்சீர் என்ற வகைகளும் உண்டு. இந்தப் பூச்சீர், நிழற்சீர் பற்றி நானிங்கு ஏன் சொல்கிறேன் என்றால் இந்த சீர்களை அறியும் போதில்தான் அவற்றிற் கிடையிலான தளையினையும் விளங்கிக் கொள்ள இயலும். பூச்சீர்களும் நிழற் சீர்களும் வஞ்சிப்பாக்களில்தான் பயிலும்.  கீழ்வரும் விவரங்களைப் பாருங்கள்.

(1) ஈரசையான இயற்சீர் நான்கு(தேமா, புளிமா, கூவிளம், கருவிளம்)- இவை ஆசிரிய உரிச்சீர்கள் எனப்படும். பெரும்பான்மை அகவற்பாவிலும், வெண்பாவிலும் பயின்று வரும். தேமா/புளிமா தவிர்த்து விளச்சீர்கள் சிலநேரம் கலிப்பாவிலும் பயின்று வரும்.
(2) மூவசையான காய்ச்சீர் நான்கு (தேமாங்காய், புளிமாங்காய், கூவிளங்காய், கருவிளங்காய்) இவை வெண்பா உரிச்சீர்கள் எனப்படும். இவை வெண்பாவில் அதிகம் பயின்று வரும்.
(3) மூவசையான கனிச்சீர் நான்கு (தேமாங்கனி, புளிமாங்கனி, கூவிளங்கனி, கருவிளங்கனி) இவை வஞ்சி உரிச்சீர்கள் எனப்படும். இவை வஞ்சிப்பாக்களில் அதிகம் பயின்றுவரும்.
(4) நான்கசையான பூச்சீர் எட்டு (தேமாதண்பூ, புளிமாதண்பூ, கூவிளந்தண்பூ, கருவிளந்தண்பூ, தேமாந்நறும்பூ, புளிமாந்நறும்பூ, கூவிளந்நறும்பூ, கருவிளந்நறும்பூ)
(5) நான்கசையான நிழற்சீர் எட்டு (தேமாந்தண்ணிழல், புளிமாந்தண்ணிழல், கூவிளந்தண்ணிழல், கருவிளந்தண்ணிழல், தேமாந்நறுநிழல், புளிமாந்நறுநிழல், கூவிளந்நறுநிழல், கருவிளந்நறுநிழல்)

இனி தளைகளைப் பற்றி பார்ப்போம். தளைகள் மொத்தம் ஏழு வகைப்படும். அவையாவன: (1) நேரொன்றிய ஆசிரியத் தளை, (2) நிரையொன்றிய ஆசிரியத் தளை, (3) இயற்சீர் வெண்டளை, (4) வெண்சீர் வெண்டளை, (5) கலித்தளை, (6) ஒன்றிய வஞ்சித்தளை, (7) ஒன்றாத வஞ்சித்தளை. ஒவ்வொரு தளையினைப் பற்றி விளக்கங்களைக் கீழே வரிசையாகத் தந்திருக்கிறேன்.

1) நேரொன்றாசிரியத் தளை : (மா முன் நேர்) அதாவது தேமா, புளிமா அமைந்த முதற்சீரின் ஈற்று நேரசை இரண்டாவது சீரின் முதலான நேரசை ஒன்றி வருவதாகும்.

(எ-கா) எடுத்துக்காட்டாக முழுவதும் தேமாச்சீர் வரும்படி நான் இயற்றிய நிலைமண்டில ஆசிரியப்பா கீழே:-
தங்கத் தட்டும் சங்காய் மின்னும்
மங்காப் பட்டும் மங்கை நல்லாள்
கன்னம் என்னும் காந்தம் முன்னே
என்றும் நேரோ சொல்வீ ரிங்கே!

2)நிரையொன்றாசிரியத் தளை : (விள முன் நிரை) அதாவது கருவிளம், கூவிளம் அமைந்த முதற்சீரின் ஈற்று நிரையசை இரண்டாவது சீரின் முதலான நிரையசையுடன் ஒன்றி வருவதாகும்

(எ-கா) எடுத்துக்காட்டாக முழுவதும் கருவிளச்சீர் வரும்படி நான் இயற்றிய நிலைமண்டில ஆசிரியப்பா கீழே:-
மதுநிகர் கவிதையை மயக்கிடும் வகையிலே
செதுக்கிடும் சிலையென சிறப்புடன் வனைந்திடும்
புதுமையின் கவிஞரே! புதுக்கவி புனைந்திடும்
புதுவையின் கவிஞனை புலவனாய் உணர்கவே!

3) இயற்சீர்வெண்டளை : (மா முன் நிரை – விள முன் நேர்) அதாவது தேமா, கூவிளம் அமைந்த முதற்சீரின் ஈற்று நேரசை இரண்டாவது சீரின் முதலான நிரையுடன் ஒன்றுவதும், கூவிளம், கருவிளம் அமைந்த முதற்சீரின் ஈற்று நிரையசை இரண்டாவது சீரின் முதலான நேரசையும் ஒன்றுவதும் இயற்சீர் வெண்டளை எனப்படும்.

(எ-கா) எடுத்தக் காட்டாக ஒரு குறள்வெண்பா கீழே:-
கற்க கசடறக் கற்பவை கற்றபின்
நிற்க அதற்குத் தக

4) வெண்சீர் வெண்டளை : (காய் முன் நேர்) அதாவது காய்ச்சீர் அல்லது பூச்சீர் இவைகளில் ஒன்றமைந்த முதற்சீரின் ஈற்று நேரசை இரண்டாவது சீரின் முதலான நேரசையுடன் ஒன்றுவது. இங்கு நினைவில் கொள்ளப்பட வேண்டியது பூச்சீர் எட்டும் அவைகளின் ஈற்று நேரசையால் காயெனக் கொள்ளபடுதல் வேண்டும்.

(எ-கா) எடுத்துக் காட்டாக ஒரு குறள்வெண்பா கீழே:-
யாதானும் நாடாமால் ஊராமால் என்னொருவன்
சாந்துணையும் கல்லாத வாறு.

5) கலித்தளை : (காய் முன் நிரை) அதாவது காய்ச்சீர் அல்லது பூச்சீர் ஒன்றமைந்த முதற்சீரின் ஈற்று நேரசை இரண்டாவது சீரின் முதலான நிரையும் ஒன்றுவது. இங்கு நினைவில் கொள்ளப்பட வேண்டியது பூச்சீர் எட்டும் அவைகளின் ஈற்று நேரசையால் காயெனக் கொள்ளபடுதல் வேண்டும்.

(எ-கா) எடுத்துக் காட்டாக வெண்கலிப்பா ஒன்று கீழே:-
ஏர்மலர் நறுங்கோதை எருத்தலைப்ப இறைஞ்சித்தன்
வார்மலர்த் தடங்கண்ணார் வலைப்பட்டு வருந்தியவென்
தார் வரை அகன்மார்பன் தனிமையை அறியுங்கொல்
சீர்மலி கொடியிடை சிறந்து

6) ஒன்றிய வஞ்சித்தளை : (கனி முன் நிரை) அதாவது கனிச்சீர் அல்லது நிழற்சீர் ஒன்றமைந்த முதற்சீரின் ஈற்று நிரையசை இரண்டாம் சீரின் முதலான நிரையசையுடன் ஒன்றுவது. இங்கு நினைவிற் கொள்ளப்பட வேண்டியது நிழற்சீர் எட்டும் அவைகளின் ஈற்று நிரையசையால் கனியெனக் கொள்ளபடுதல் வேண்டும்.

7) ஒன்றாத வஞ்சித்தளை : (கனி முன் நேர்) அதாவது கனிச்சீர் அல்லது நிழற்சீர் ஒன்றமைந்த முதற்சீரின் ஈற்று நிரையசை இரண்டாம் சீரின் முதலான நேரசையுடன் ஒன்றுவது. இங்கும் நினைவிற் கொள்ளப்பட வேண்டியத்உ நிழற்சீர் எட்டும் அவைகளின் ஈற்று நிரையசையால் கனியெனக் கொள்ளபடுதல் வேஎண்டும்.

(எ-கா)ஒன்றிய/ ஒன்றாத வஞ்சித் தளைகளுக்கு எடுத்துக்காட்டாக குறளடி வஞ்சிப்பா ஒன்று கீழே:
மந்தாநிலம் வந்தசைப்ப (ஒன்றாத வஞ்சித்தளை – கனி முன் நேர்)
வெண்சாமரை புடைபெயர்தரச் (ஒன்றிய வஞ்சித்தளை -கனி முன் நிரை)
செந்தாமரை தாள்மலர்மிசை (ஒன்றாத வஞ்சிதளை – கனி முன் நேர்)
எனவாங்கு (தனிச்சொல்)
இனிதிருந் தோங்கிய இறைவனை (ஆசிரிய சுரிதகம்)
மனமொழி மெய்களின் வணங்குதும் மகிழ்ந்தே! (ஆசிரிய சுரிதகம்)

இனிமேல் அடுத்த கட்டுரையில்  தொடைகளின்  வகைகளைப் பற்றி பார்ப்போம் நண்பர்களே!

தொடையிலக்கணம்-2

05/05/2011

தொடை விகற்பங்கள்:  5 தொடைகளுக்கான விகற்பங்கள் அத்தனைக்கும் எடுத்துக் காட்டுகளை கீழே தந்திருக்கிறேன். இவை எதுவுமே என்னுடைய கருத்துகள் இல்லை. நான் ஒரு கருவி மட்டுமே. மேலும் எடுத்துக் காட்டு பாடல்களை செய்யுள்களாகவே தந்திருக்கிறேன், ஒரு விவரங்களுக்காக.

1) எதுகைத் தொடை: பொதுவாக அடியெதுகை என்று முதலடியின் முதலெழுத்து ஓரினமாய் அமைய, இரண்டாம் எழுத்து  ஒன்றுவது அடியெதுகை என்றாகி,  கூடவே மேலே சொன்ன ஏழுவகை விகற்பங்கள் பெற்று வரும்.

(எ-கா) எல்லாமும் அமைந்த ஒரு பழம்பாடல் கீழே: (பொன்-பன், மின்-நன், என் – அன், மயி-அயி இவை அடியெதுகைகள் என்றாகின்றன – முதலெழுத்து ஓரினமான குறிலாகி, இரண்டாமெழுத்து ஒன்றிவருகின்றன)

பொன்னின் அன்ன பொறிசுணங்கு ஏந்திப் (பொன், அன் = இணைஎதுகை)
பன்னருங் கோங்கின் நன்னலம் கவற்றி (பன், நன் = பொழிப்பெதுகை)
மின்னவிர் ஒளிவடம் தாங்கி மன்னிய (மின், மன் = ஒருஉஎதுகை)
நன்னிற மென்முலை மின்னிடை வருந்தி (நன், மென், மின் = கூழையெதுகை)
என்னையும் இடுக்கண் துன்னுவித்து இன்னடை (என், துன், இன் = மேற்கதுவாய் எதுகை)
அன்ன மென்பெடை போலப் பன்மலர்க் (அன், மென், பன் = கீழ்கதுவாய் எதுகை)
கன்னியம் புன்னை இன்னிழல் துன்னிய (கன், புன், இன், துன் = முற்றெதுகை)
மயிலேய் சாயலவ் வாணுதல்
அயில்வேல் உண்கண்எம் அறிவுதொலைத் தனவே

2) மோனைத் தொடை: இன்றைய காலகட்டத்தில் பொழிப்பு மோனை  பொதுவாக சிறப்பாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. மோனை  என்பது ஒரு பாடலின் முதற்சீரின் முதலெழுத்து, மூன்றாம் சீரின் முதலெழுத்துடன் ஒன்றி வருவது.

(எ-கா) கீழ்வரும் பாடலைப் பார்த்தால் இந்த மோனையின் சிறப்பினை அறியலாம்:
அணிமலர் அசோகின் தளிர்நலம் கவற்றி (அணி,அசோ = இணை)
அரிக்குரல் கிண்கிணி அரற்றும் சீறடி (அரி, அர = பொழிப்பு)
அம்பொன் கொழிஞ்சி நெடுந்தேர் அகற்றி (அம், அக = ஒருஉ)
அகன்ற அல்குல் அந்நுண் மருங்குல் (அக,அல்,அந் = கூழை)
அரும்பிய கொங்கை அவ்வளை அமைத்தோள் (அரு,அவ்,அமை=மேற்கதுவாய்)
அவிர்மதி அனைய திருநுதல் அரிவை (அவி,அனை, அரி = கீழ்க்கதுவாய்)
அயில்வேல் அனுக்கி அம்பலைத்து அமர்ந்த (அயி,அனு,அம்,அம = முற்று)
கருங்கயல் நெடுங்கண் நோக்கம்என்
திருந்திய சிந்தையைத் திறைகொண் டனவே”

3)இயைபுத் தொடை: இயைபென்பது முதலடியின் கடைச்சீரின் கடைசி எழுத்தானது அடுத்த அடியின் கடைச்சீரின் கடைசி எழுத்துடன் ஒன்றிவருது.

(எ-கா) இங்கே அன்பர்கள் நந்தவனத்திலோர் ஆண்டி என்ற  பாடலை நினைவிற்கொள்ளலாம் (ஆண்டி, வேண்டி, தோண்டி, தாண்டி என்று இயைபுத் தொடை அமைந்திருக்கும்).  இனி எல்லாமும் இணைந்த ஒரு இயைபுத் தொடை பாடல் (”லே” என்ற ஏகாரம் இயைபு):-

மொய்த்துடன் தவழும் முகிலே பொழிலே (பொழிலே, முகிலே = இணை)
மற்றதன் அயலே முத்துறழ் மணலே (மணலே, அயலே = பொழிப்பு)
நிழலே இனியதன் அயலது கடலே (கடலே, நிழலே = ஒருஉ)
மாதர் நகிலே வல்லே இயலே (இயலே, வல்லே,நகிலே = கூழை)
வில்லே நுதலே வேற்கண் இயலே (இயலே,நுதலே, வில்லே=மேற்கதுவாய்)
பல்லே தவளம் பாலே சொல்லே (சொல்லே, பாலே,பல்லே =கீழ்க்கதுவாய்)
புயலே குழலே மயிலே இயலே (இயலே, மயிலே, குழலே, புயலே=முற்று)
அதனால்
இவ்வயின் இவ்வுரு இயங்கலின்
எவ்வயி னோரும் இழப்பர்தம் நிறையே”

4) முரண் தொடை: ஒருச்சீருக்கு முரணாய்  மற்றொரு சீர் அமைவது முரண் தொடை எனப்படும்.

(எ-கா) சீறடி அதாவது சிற்றடிக்கு முரண் பேரகல் அதாவது பெரியகல். எல்லா முரண் தொடை விகற்பங்களும் அமைந்த பாடல் கீழே:-
சீறடிப் பேரகல் அல்குல் ஒல்குபு (சீறடி, பேரகல்=இணை)
சுருங்கிய நுசுப்பின் பெருகுவடந் தாங்கிக் (சுரு,பெரு = பொழிப்பு)
குவிந்துசுணங் கரும்பிய கொங்கை விரிந்து (குவி, விரி = ஒருஉ)
சிறிய பெரிய நிகர்மலர்க் கோதைகள் (சிறிய பெரிய நிகர் = கூழை)
வெள்வளைத் தோளும் சேயரிக் கருங்கணும் (வெள்,சேய்,கரு =மேற்கதுவாய்)
இருக்கையும் நிலையும் ஏந்தெழில் இயக்கமும் (இரு,நிலை,இயக்க =கீழ்க்கதுவாய்)
துவர்வாய்த் தீஞ்சொலும் உவந்தெனை முனியாய் (துவர்,தீஞ்,உவந்,முனி=முற்று)
என்றும் இன்னணம் ஆகுமதி
பொன்திகழ் நெடுவேல் போர்வல் லோயே”

5) அளபெடைத் தொடை : அடியளபெடைத் தொடை செய்யுளில் வருவது. முதலடியின் முதற்சீரின் கடைசியில் வரும் அளபெடை அடுத்தடியின் முதற்சீரில் வரும் அளபெடையுடன் ஒத்துப் போதல் அளபெடைத் தொடை எனப்படும்.

(எ-கா) எல்லா அளபெடை விகற்பங்களும் அமைந்த பாடல் கீழே:-
தாஅள் தாஅ மரைமலர் உழக்கிப் (தாஅள், தாஅ = இணை)
பூஉக் குவளைப் போஒது அருந்திக் (பூஉக் போஒ = பொழிப்பு)
காஅய்ச் செந்நெல் கறித்துப் போஒய் (காஅய், போஒய்=ஒரு உ)
மாஅத் தாஅள் மோஒட் டெருமைத் (மாஅத்,தாஅள்,மோஒ = கூழை)
தேஎம் புனல்இடை சோஒர் பாஅல் (தேஎம், சோஒர்,பாஅல்=மேற்கதுவாய்)
மீஇன் ஆஅர்ந்து உகளும் சீஇர் (மீஇன்,ஆஅர்ந்து,சீஇர் = கீழ்க்கதுவாய்)
ஆஅ னாஅ நீஇள் நீஇர் (ஆஅ,னாஅ,நீஇள்,நீஇர் =முற்று)
ஊரன் செய்த கேண்மை
ஆய்வளைத் தோளிக்கு அலரா னாவே”

தொடையிலக்கணம்-1

05/05/2011

பாக்களைப் பற்றியும், பாவினங்களைப் பற்றியும், பாட்டியலைப் பற்றியும் தெரிந்து கொள்வதற்கு முன்னர் அறிந்து கொள்ள வேண்டியவையாவன:-

1) அசை, சீர்
2) தளை
3) தொடை

அசை, சீர் இவைகளைப் பற்றியும், தளையினைப் பற்றியும் முன்னர் ஒரு சிறு விளக்கக் கட்டுரைகளை முகநூலின் குறிப்பாக தந்திருந்தேன்.  இவைகளைப் படித்தறிந்தபின், மரபுப் பாக்களை இயற்றுவதற்கு முன்னர் முக்கியமாக தெரிந்து கொள்ளவேண்டிய இலக்கணம் “தொடை”.   சந்தப்பாக்களாக இருப்பினும், புதுப்பாக்களாக இருப்பினும், துளிப்பாக்களாக இருப்பினும், நவீனப்பாக்களாக இருப்பினும், மரபுப்பாக்களாக இருப்பினும், ஏதேனும் ஒரு தொடை விகற்பம் (அமைப்பு) இல்லாத பாக்களே இல்லையென்று அறுதியிட்டுச் சொல்லலாம்.

தொடை என்றால் என்ன? தொடு என்னும் ஏவல்வினையுடன், ”ஐ” விகுதி சேர்ந்து செயப்படுபொருள் பெயர் உருவாகும் போது, தொடை எனப்படுகிறது.  தொடை என்பது ’தொடுக்கப்படுவது.’ அதாவது தடுக்கப்படுவது தடை; மடுக்கப்படுவது மடை;  நிறுக்கப்படுவது நிறை; எடுக்கப்படுவது எடை என்பதுபோலத் தொடுக்கப்படுவதைத் தொடை என்கிறோம்.

குமரகுருபரரும், “தொடையின் பயனே நறைபழுத்த தீந்தமிழின் ஒழுகு நறுஞ்சுவையே,” என்று உரைப்பதால், தொடை என்பது பாடலுக்கு அழகு சேர்த்து,  நற்சுவையைக் கூட்டுவதான விஷயம் என்று அறிந்து கொள்ளுங்கள்.  என்னடா இப்படி மொக்கை போடுகிறானே என்று எண்ணுகிறீர்களா?  வேற ஒண்ணுமில்லைங்க எதுகை மோனை இதெல்லாம் இந்த தொடையிலக்கணத்தின் பகுதிதாங்க.  இப்ப தெரியுதா, எதுகை மோனை இல்லாம எந்த பாட்டு இனிக்கும்?
இப்போது தொடைகளைப் பற்றியும் அவற்றின் விகற்பங்களைப் (அமைப்புகளை/பிரிவுகளை) பற்றியும் நானறிந்த வரையில் விளக்குகிறேன்.  ஏதேனும் தவறிருந்தால், தமிழன்பர்கள் அறியத் தாருங்கள்.

தொடை என்பது

1)எதுகை,

2)மோனை,

3)இயைபு,

4)முரண்,

5)அளபெடை

என்று ஐந்தாக வகைப்படுத்தப்பட்டு, அந்த ஐந்துடன் கூடவே ஒவ்வொன்றும் கீழுள்ளபடி ஏழு விகற்பங்களை(அமைப்பு/பிரிவு) சீர்களுக்கு இடையில் ஏற்கும்.

(1)இணை (1,2 சீர்களில் வருதல்),
(2)பொழிப்பு (1,3 சீர்களில் வருதல்),
(3)ஒருஉ (1,4 சீர்களில் வருதல்),
(4)கூழை (1,2,3 சீர்களில் வருதல்),
(5)மேற்கதுவாய் (1,3,4 சீர்களில் வருதல்),
(6)கீழ்கதுவாய் (1,2,4 சீர்களில் வருதல்),
(7)முற்று (1,2,3,4 சீர்களில் வருதல்)

இதற்கு மேலும் விகற்பங்கள் இல்லாத 3 தொடைகள் உண்டு. அவை:

(1) அந்தாதித் தொடை,
(2) செந்தொடை
(3) இரட்டைத் தொடை.

இனி ஒரு கணக்கு பார்க்கலாமா?

5 தொடைகள் + (5 X 7 = 35 தொடை விகற்பங்கள்) + விகற்பமில்லாத் தொடைகள் 3.  ஆக மொத்தம் = 43.

தொடை என்பதற்கும் தொடை விகற்பத்திற்கும் உள்ள வேறுபாடு கேட்பவர்களுக்கு:-

1) தொடை பாடலில் அடிதோறும் பார்க்கிறோம்.
2) தொடை விகற்பங்கள் அடிகளுக்கிடையில் சீர்கள் தோறும் பார்க்கிறோம்.
3) தொடை செய்யுளின் மேலிருந்து கீழாகப் பார்க்கிறோம்.
4) தொடை விகற்பங்கள் இடமிருந்து வலமாகப் பார்க்கிறோம். குறிப்பு: இதற்கு விதிவிலக்கு இயைபுத் தொடை விகற்பம்; வலமிருந்து இடமாகப் பார்க்கப்படுவது.  கீழ்வரும் எடுத்துக்காட்டுகளைப் பார்த்தால் இது நன்கு விளங்கும்.
(தொடரும்)

எதுகை என்றால் என்ன?

05/05/2011

தமிழன்பர்களே மரபியற் பாட்டியற்றுதற்கு அடிப்படையான, அசை, சீர், தளை, தொடை இவற்றைப் பற்றி தெரிந்து கொண்டோம்.  இனி தொடையோத்தின் முக்கியமான  எதுகைத் தொடையினைப் பற்றி பாவலர் பேரா. பசுபதியவர்கள் சொல்லும் விளக்கங்களைப் பார்ப்போமா?  இந்த தமிழ்நெஞ்சம் கனடாவில் பேராசிரியராகப் பணியாற்றுகிறார்.  எம்போன்றவர்க்கு மரபின்பத்தை அள்ளித் தந்தப் பெருந்தகை.  யாப்பிலக்கணம் என்ற தனிப் பகுதியே கூகுள் குழுமத்தில் வைத்திருக்கிறார்.  இந்த எதுகை என்னும் சிறுபகுதி மிகவும் எளிமையாக, தமிழறிந்தவர்கள் எளிதாகக் கற்றுக் கொள்ளும்படி அமைந்திருப்பதாலேயே இங்கு இடுகிறேன்.  இவர்தம் “கவிதை இயற்றிக் கலக்கு” என்ற நூல் மரபியற் பாடல்களை எழுத முனையும் தமிழன்பர்க்கு மிகவும் இன்றியமையாத வழிகாட்டி நூல். நூல் வேண்டும் அன்பர்கள்: pas.pasupathy@gmail.com என்ற மின்மடல் முகவரியில் தொடர்பு கொள்ளவும்.

எதுகை – பேரா. பசுபதி.

எதுகை என்பது இருசீர்களின் இரண்டாம் எழுத்து ஒன்றுவது எனச் சொல்லலாம்.  காட்டுகள்: கற்று-பெற்று, பாடம்-மாடம், கண்ணன்-வண்ணன்.

ஆனால் எதுகைக்கு இரண்டாம் எழுத்து ஒன்றினால் மட்டும் போதாது.  முதல் எழுத்துகளும் அளவில் ஒத்துப் போக வேண்டும். அதாவது முதல் எழுத்து குறிலானால், எதுகைச் சீரிலும் முதல் எழுத்துக் குறிலாக வேண்டும்.  நெடிலாக இருப்பின், எதுகைச் சீரிலும் நெடிலாக வேண்டு. (இது பலரும் செய்யும் தவறு).  (எ-கா)  தட்டு-பட்டு… எதுகை;  ஆனால் தட்டு-பாட்டு எதுகையல்ல.

சிலசமயம், மூன்றாம் எழுத்து ஒன்றினால்தான் ஒத்த ஓசை கிடைக்கும் (எ-கா) பண்டு- உண்ண ஓசையினிமை இல்லை. பண்டு, கண்டு, உண்டு இவை மிகச்சரியான எதுகைகள்.  அதனால் முதல் எழுத்து அளவில் ஒன்றி, முடிந்தவரை மற்ற எழுத்துகள் ஒன்றுவது சிறப்பு; குறைந்தபட்சம் இரண்டாவது எழுத்தாவது ஒன்ற வேண்டும்.

சில சிறப்பில்லா எதுகைகளும் உண்டு.   இவற்றில் முக்கியமானவை வருக்க எதுகை, இன எதுகை, ஆசிடை இட்ட எதுகை.

வருக்க எதுகை

உலகம் யாவையும் தாமுள வாக்கலும்
நிலைபெ றுத்தலும் நீங்கலும் நீங்கலா
அலகி லாவிளை யாட்டுடை யாரவர்
தலைவ ரன்னவர்க் கேசரண் நாங்களே!

மேலே ல-விற்கு லை-எதுகையாக வந்திருக்கிறது.  இப்படியே ல,லி,லு,லெ, லோ இவையும் வரலாம்.  ல-குறிலாதலால் குறிலாகவே வருதல் சிறப்பு. லை-நெடிலானாலும், லய் என்பது போலவே குறிலாக ஒலிக்கிறதல்லவா? ல-விற்கு அதன் வருக்க எழுத்துகளில் ஒன்று எதுகையாக வருவது வருக்க எதுகை.

இன எதுகை

இரண்டாம் எழுத்துகள் ஒரே இனமாக இருப்பது.

(எ-கா) வல்லின எதுகை
தக்கார் தகவிலார் என்ப தவரவர்
எச்சதாற் காணப் படும் (திருக்குறள்)

அதே போல அன்பு, நண்பு மெல்லின எதுகை
வரவு,செலவு இடையின எதுகை

ஆசிடை இட்ட எதுகை

ஆசு என்றால் பற்றுக் கோடு.  எதுகையாக வரும் எழுத்துக்கு முன் ய், ர், ல், ழ் என்ற எழுத்துகள் நான்கில் ஒன்று வந்தால் ஆசிடை இட்ட எதுகை எனப்படும்.  இந்த விதியினால், வாய்மை-தீமை, மாக்கொடி-கார்க்கொடி, ஆவேறு-பால்வேறு, வாழ்கின்ற-போகின்ற என்ற சொற்கள் ஆசிடை எதுகை பெற்று விளங்குகின்றன.  இந்த எழுத்துகள் நடுவில் வந்தாலும் ஓசை கெடுவதில்லை என்பது இந்த விதியின் உட்பொருள்.  (வாய்மை-தூய்மை, மாக்கொடி-பூக்கொடி, வாழ்கின்ற-தாழ்கின்ற… இவை முதல்தரமான எதுகைகள்.  ஆனால் கருத்தைச் சொல்ல, முதல்தர எதுகைகளைப் பயன்படுத்த முடியாவிட்டால்,  ஆசிடை இட்ட எதுகை போன்ற சிறப்பில்லா எதுகைகளைப் பயன்படுத்தலாம் என்பதே இந்த விதிகளின் பொருள்.

சொற்புணர்ச்சி செய்தபின் தான் எதுகை சரியாவென்று பார்க்க வேண்டும்.  மின்னியல் பொன்தகடு எதுகை அல்ல.  ஏனென்றால் பொன்+தகடு = பொற்றகடு.

ஒரு எடுத்துக் காட்டு.
வெய்யிற் கேற்ற நிழலுண்டு
…..வீசும் தென்றல் காற்றுண்டு
கையிற் கம்பன் கவியுண்டு
…..கலசம் நிறைய மதுவுண்டு
தெய்வ கீதம் பலவுண்டு
…..தெரிந்து பாட நீயுண்டு
வையம் தருமிவ் வளமின்றி
…..வாழும் சொர்க்கம் வேறுண்டா? (கவிமணி தே.வி. பிள்ளை)

இது அறுசீர் விருத்தம்; நாலு அடிகள் எட்டு வரிகள்.  முதல் நான்கடிகளின் முதற்சீர்களில் ஒரே எதுகை (வெய்யி, கையி, தெய்வ, வையம்)
வரிகளுக்குள்ளே மோனை (வே-வீ, கை-க, தெ-தெ, வை-வா) – இங்கு ஐ-சீரின் முதலிலும் அய் என்று குறிலாக ஒலித்து எதுகைக்குப் பயன்படுவதைப் பாருங்கள்.  பொதுவாக எதுகை மரபுக் கவிதையில் அடிகளைப் பிரிக்க உதவும்.  அடிகளுக்குள் பொதுவாக மோனை நயம் இருக்கும்.  ஓசை அழகிற்காக, படிக்காதவர்களும் எதுகையை ஆள்வதைப் பார்க்கலாம்.  எதுகை-மோனை= எகனை-மொகனை என்றாகும்.  ஆட்டம்-பாட்டு=ஆட்டம்-பாட்டம் ஆகும்.  விதையொன்று போட்டால் சுரையொன்று காய்க்குமா என்பது  வெரை ஒண்ணு போட்டா சொரை ஓண்ணு காய்க்குமா என்றாகும்.

இயைபு

அடித்தொடக்கத்தில் வருவது எதுகை.   அடியிறுதியில் ஓரெழுத்தோ, பல எழுத்துகளோ ஒன்றிவருவது இயைபு.

(எ-கா)
நந்தவ னத்திலோ ராண்டி –  அவன்
நாலாறு மாதமாய் குயவனை வேண்டி,
கொண்டுவந் தானொரு தோண்டி – அதைக்
கூத்தாடிக் கூத்தாடிப் போட்டுடைத் தாண்டி!

இதில் ”ண்டி” என்ற எழுத்துகள் ஒன்றி வருகின்றன.  (நந்த-கொண்டு – மெல்லின எதுகை)
———————
இனி அடுத்த பகுதியில் பாவலர் பெருந்தகை பேரா. பசுபதியின் மோனை பற்றிய விளக்கத்தைத் தருகிறேன்.

பாவினங்களின் அடிக்கணக்கு.

05/05/2011

தமிழன்பர்களே!  தொல்காப்பியர் தம் நூலில் உரைக்கும் ஆறுவகையாக பாவினங்களாவன, 1) அகவற்பா எனப்படும் ஆசிரியப்பா, 2) வெண்பா, 3) கலிப்பா, 4) வஞ்சிப்பா, 5)பரிபாடல், 6) மருட்பா.  இவற்றுள் பரிபாடல் என்னும் இசைப்பாட்டைப் பாடும் பாணர்கள் அருகியதால், அவ்வகையான பாடல்கள் மறைந்துவிட்டன.  மருட்பா என்னும் பாவினமோ வெண்பாவும் ஆசிரியப்பாவும் கலந்த கலவை என்பதால், இன்று நிலைத்திருக்கும் வகையின முதல் நான்கே!  பாவினங்களைப் பற்றி அறியு முன்பு, இந்த இந்த பாடல்களை இப்படி இப்படி அடிகள் கொண்டு பாடும் ஒரு வரையறை இலக்கணத்தை முதலில் காண்போம்.  ஓரடியாய்ப் பாக்கள் அமைவதில்லை; அப்படி அமைந்துவரும் அமைப்பு நூற்பா என்று வழங்கப்படுகிறது (எ-கா – ஆத்திசூடி பாவடிகள்)

பாவினங்களில் சிற்றெல்லை:

1)அகவற்பாவின் சிற்றெல்லை: மூன்றடிகள். அதாவது மூன்றுக்கு குறைந்து, இயற்சீர் அமைந்து ஆசிரியத்தளையுடன் வரும்  பாடலை அகவற்பா என்று இனம் காணவியலாது.  அகவற்பாவின் பாவினங்கள்: இணைகுறள் அகவற்பா, நேரிசை அகவற்பா, நிலைமண்டில அகவற்பா, அடிமறிமண்டில அகவற்பா…. என விரியும்.

2)வெண்பாவின் சிற்றெல்லை:  இரண்டிகள்.  அதாவது இரண்டுக்குக் குறைந்து, வெண்டளை பொருந்த வரும் பாடலை நூற்பா என்றுதான் சொல்ல முடியும். இரண்டடி வெண்பாக்களை குறள் வெண்பா என்று அழைக்கிறோம். குறள்வெண்பாவின் இனங்களாவன; குறாட்டாழிசை, குறள்வெண்செந்துறை.. எனவிரியும். மற்றபடி நேரிசை வெண்பா, இன்னிசை வெண்பா, பஃறொடை வெண்பா, வெண்கலிப்பா, கலிவெண்பா…. என விரியும்.

3)கலிப்பாவின் சிற்றெல்லை: நான்கடிகளுக்குக் குறையாமல் வரும். கலிப்பாவின் பாவினங்கள்: ஒத்தாழிசை, அம்போதரங்க ஒத்தாழிசை, இயல்தரவிணை, வண்ணக ஒத்தாழிசை, கொச்சகம்… என்று விரியும்.

4)வஞ்சிப்பாவின் சிற்றெல்லை: வஞ்சிப்பாவின் தனிச்சொல், சுரிதகம் இவை நீக்கிக் காணில் இரண்டடியே சிற்றெல்லை. வஞ்சிப்பாவினங்கள்; குறளடி வஞ்சிப்பா, சிந்தடி வஞ்சிப்பா…. என விரியும்.  இந்த தனிச்சொல் சுரிதகம் போன்ற புரியாத சொல்லாட்சிகளை அந்தந்த பாவினத்தைப் பற்றி அறியும் போது அறியலாம்.

பாவினங்களில் பேரெல்லை:

இவ்வளவுக்குக் குறையாது என்று வரையறுக்கும் போது, எவ்வளவுக்கு மிகாது என்ற வரையறையும் இருக்க வேண்டும் அல்லவா?  ஆனால் அவ்விதமாக அறுதியிட்டு சொல்ல இயலவில்லை என்றுதான் ஒப்புக் கொள்ள முடிகிறது. பாவலனின் மனமே எல்லை என்போம்.   ஆனால் சில சில வரைமுறைகளும் இருக்கின்றன.  (எ-கா) மூன்றடி வெண்பாவைச் சிந்தியல் வெண்பா எனவும்,  நான்கடி வெண்பாக்கள் இன்னிசை/நேரிசை வெண்பாக்கள் எனவும், ஏழடி வெண்பாக்களை பஃறொடை எனவும் அதற்கு மேல் கலிவெண்பா எனவும் கூறுகின்றனர்.  இந்த பேரெல்லையை விளக்கி, “உரைப்போர் உள்ளக் கருத்தின் அளவே பெருமை” என்றுரைக்கும் காரிகை கீழே:-

வெள்ளைக்கு இரண்டடி; வஞ்சிக்கு மூன்றடி; மூன்றுஅகவற்கு
எள்ளப் படாக்கலிக்கு ஈரிரண் டாகும், இழிபு; உரைப்போர்
உள்ளக் கருத்தின் அளவே பெருமை;ஒண் போதுஅலைத்த
கள்ளக் கரும்நெடும் கண்சுரி மென்குழல் காரிகையே’

இனி அடியிலக்கணம் பற்றி:

செய்யுள்/ பாக்கள் யாவும் அடிகளைக் கொண்டு விளங்குபவையே.  பாடலைச் சொல்லும் போது வரிகள் / சொற்கள் என்று கூறாமல், அடிகள், சீர்கள் என்றே விளிக்க வேண்டும்.  பொதுவாக பாவினங்களில் அடிகள் ஐந்து வகைப்படும்:

1) குறளடி:  இரண்டு சீர்கள் அமைந்த ஓரடியைக் குறளடி என்கிறோம்.

(எ-கா)  கண்ணதாசனின் திரைப்படப் பாடல்:
பார்த்தேன் சிரித்தேன்;
பக்கம்வரத் துடித்தேன்!
இங்கே ஓரடியில் இரண்டே சீர்கள்; எனவே குறளடியாகும்.

2) சிந்தடி :  மூன்று சீர்கள் அமைந்த ஓரடியைச் சிந்தடி என்கிறோம்.

(எ-கா) கண்ணதாசனின் திரைப்படப் பாடல்:
பார்த்த ஞாபகம் இல்லையோ;
பருவ நாடகம் தொல்லையோ;
வாழ்ந்த காலங்கள் கொஞ்சமோ;
மறந்ததே உன்றன் நெஞ்சமோ?
இங்கே ஓரடியில் மூன்று சீர்கள்: எனவே சிந்தடியாகும்.

3) அளவடி:  நான்கு சீர்கள் அமைந்த ஓரடியை அளவடி என்கிறோம்.

(எ-கா)  பாரதியின் பாடல்:
வீணையடி நீயெனக்கு மேவுவிரல் நானுனக்கு
பூணுவடம் நீயெனக்கு புதுவயிரம் நானுனக்கு
இங்கே ஓரடியில் நான்கு சீர்கள்: எனவே அளவடி என்கிறோம்.

4) நெடிலடி:  ஐந்து சீர்கள் அமைந்த ஓரடியை நெடிலடி என்கிறோம்.

(எ-கா)  என்னுடைய கட்டளைக் கலித்துறை பாடல்:
கன்னற் சிரிப்புடன் பிள்ளை வடிவெனுங் கற்பகமாய்
அன்னை யுருவினில் அன்பைப் பொழிந்திடும் அற்புதமாய்
பின்னல் சுழற்றியே கண்கள் சிலிர்த்திடும் பெண்ணழகாய்
என்னில் உறைந்தெனை என்றும் உயர்த்திடும் என்தமிழே!

இங்கே ஒரடியில் ஐந்து சீர்கள்; எனவே இது நெடிலடி என்கிறோம்.

5) கழிநெடிலடி:  ஆறு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட சீர்களை கொண்ட ஓரடியை கழிநெடிலடி என்கிறோம்.

(எ-கா)  ஒரு அறுசீர் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தப் பாடல்:
திருமண மக்கள் நல்ல திருவேந்திப் புகழும் ஏந்திப்
பருதியும் நிலவும் போலப் பல்லாண்டு வாழ்நாள் ஏந்திக்
கருவிலே தமிழ்ப்பண் பாடு கமழ்மக்கள் பேரர் ஏந்திப்
பெருவாழ்வு வாழ்க உற்றார் பெற்றோரும் தமிழும் வாழ்க
இங்கே ஓரடியில் ஆறு சீர்கள்; எனவே இது கழிநெடிலடி என்கிறோம்.

இனி தொடர்ந்து பாவினங்கள்:

தமிழன்பர்களே, சென்ற யாப்பிலக்கண குறிப்புகளில் அசை, சீர், தளை, தொடை, முதலியவற்றைப் பற்றி, ஆரம்ப இலக்கணம் அறிய விரும்புவோர்க்காக, நானறிந்தவரை மேம்போக்காக எடுத்துரைத்தேன். இனி பாக்களைப் பற்றியும் அவற்றின் இனங்களைப் பற்றி ஓரளவுக்குப் பார்ப்போம்.

பாக்கள் என்று வருகையில் பொதுவான வகைகளாவன: (அ) நூற்பா,  (ஆ) ஆசிரியப்பா என்ற அகவல்பா, (இ) வெண்பா, (ஈ) கலிப்பா, (உ) வஞ்சிப்பா, (ஊ) மருட்பா. செய்யுள் சூத்திரங்களை நூற்பா என்கிறோம். எந்த பாடலும் ஓரடியில் வருவதில்லை. நூற்பா மட்டுமே சிற்றெல்லையாக (குறைந்த அளவு) ஓரடி பெற்று வரும்.  அதுபோலவெ மருட்பா என்பது வெள்ளையில் தொடங்கி அகவலில் முடியும் ஒருவகைக் கலவைப் பாடல், ஆக பொதுவாக பயன்படும் வகைகள்: அகவல், வெண்பா, கலிப்பா, வஞ்சிப்பா என்றறிக. இவற்றைப் பற்றி அடுத்த குறிப்புகளில் தனித்தனியாகக் காண்போம். அதற்கு முன் பாவின்ங்கள் என்றால் என்னவென்று பார்க்கலாம்.

அந்தந்தப் பாவின் பொதுவிலக்கணங்களைத் தவறாமல் பெற்று வருபவை அகவல், வெண்பா, கலிப்பா, வஞ்சிப்பா என்று அறிந்தோம். ஆனால் இவற்றுடன் அந்தந்த பாவின் இலக்கணங்களுடன், கூடவே பல மாறுதல்களும் பெற்று வரும் பாடல்களும் உண்டு.  ஆதலால் அவற்றை வகைப்படுத்துவதற்காக நம்முடைய பேரறிவு கொண்ட இலக்கண ஆசிரியர்கள் அந்தந்த பாவின் இனங்கள் என்று பொருள்படும்படி பாவினங்கள் என்று வகைப் படுத்தினர். ஒவ்வொரு பாவின் பாவினங்களும் (அ) தாழிசை, (ஆ) துறை (இ) விருத்தம் என்று மூன்று வகைப்படும். அதாவது:-

1)   அகவலின் இனம்: ஆசிரியத் தாழிசை, ஆசிரியத்துறை, ஆசிரிய விருத்தம்.

2)   வெண்பாவின் இனம்: வெண்டாழிசை, வெண்டுறை, வெளிவிருத்தம்.

3)   கலிப்பாவின் இனம்: கலித்தாழிசை, கலித்துறை, கலிவிருத்தம்.

4)   வஞ்சிப்பாவின் இனம்: வஞ்சித்தாழிசை, வஞ்சித்துறை, வஞ்சிவிருத்தம்.

அகவற்பாவும் வகைகளும்-2

05/05/2011

இனி அகற்பாவின் வகைகளும், இனங்களும்:

(அ) நேரிசை ஆசிரியப்பா:
ஆசிரியத்தின் அனைத்துப் பொதுவிலக்கணங்களும் பெற்று ஈற்றயலடி மட்டும் (கடைசி அடியின் முந்திய அடி) முச்சீரடியான சிந்தடியாக வரும். ஈற்றுச்சீர் ஏகாரத்தில் முடியும்.

(எ-கா)
நிலத்தினும் பெரிதே வானினும் உயர்ந்தன்று
நீரினும் ஆரள வின்றே சாரற்
கருங்கோல் குறிச்சிப் பூக்கொண்டு
பெருந்தே னிழைக்கும் நாடனொடு நட்பே (குறுந்தொகை-3)

(ஆ) இணைக்குறள் ஆசிரியப்பா:
ஆசிரியத்தின் அனைத்து பொது இலக்கணங்களும் அமைய முதலடியும் கடைசியடியும் அளவடிகளாகவும், இடையே அளவடிகளுடன் குறளடிகளும், சிந்தடிகளும் கலந்து வருவது இணைகுறள் ஆசிரியப்பா.

(எ-கா)
நீரின் தண்மையும் தீயின் வெம்மையும்
சாரச் சார்ந்து
தீரத் தீரும்
சாரல் நாடன் கேண்மை
சாரச் சாரச் சார்ந்து
தீரத் தீரத் தீர்பொல் லாதே

(இ) நிலை மண்டில ஆசிரியப்பா:
இவ்வகை அகவற்பா, அகவலின் பொதுவிலக்கணங்களை பெற்று பாடலின் எல்லா அடிகளும் நாற்சீரடியான அளவடிகளால் வருவது.  மேலும் பாடலின் ஈற்றுச்சீர் ‘என்’ என்று முடிந்துவரும் சிறப்பும் பெறும்.

(எ-கா)
வேரல் வேலி வேர்க்கோட் பலவின்
சாரல் நாட செவ்வியை யாகுமதி
யாரஃ தறிந்திசி னோரே சாரற்
சிறுகோட்டுப் பெரும்பழம் தூங்கி யாங்கிவள்
உயிர்தவச் சிறிது காம்மோ பெரிதே  (குறுந்-18)

(ஈ) அடிமறி மண்டில ஆசிரியப்பா:
அகவலின் பொதுவிலக்கணங்களொடு எல்லா அடிகளும் நாற்சீரடியான அளவடிகளாக வரும்.  இதன் சிறப்பென்னவென்றால், இருக்கும் எந்த அடியையும் முதல், இடை, கடையாக வைத்தாலும் ஓசையும் பொருளும் மாறாமல் விளங்கும் தன்மை யுடையது. கீழ்வரும் பாடலில் ஒவ்வோரடியும் தனித்தனியே பொருள் தருபவை ஆதலால், எந்த அடியையும் முன்பின்னாக மாற்றிப் போட்டாலும் பொருள் மாறுவதில்லை. அத்தனையும் அளவடிகள் என்பதால் ஓசைநயமும் பொலிகிறது.

(எ-கா)
சூரல் பம்பிய சிறுகான் யாறே;
சூரர மகளிர் ஆரணங் கினரே;
வாரலை யெனினே யானஞ் சுவலே;
சார னாட நீவர லாறே.

இனி அகவலின் இனங்களைக் பற்றிப் பார்ப்போம். அகவலின் இனங்களாவன அ) ஆசிரியத் தாழிசை ஆ) ஆசிரியத்துறை இ) ஆசிரிய விருத்தம் என மூன்று வகைப்படும்.

அ) ஆசிரியத்தாழிசை:
மூன்று அடியாக வந்து தம்முள் அளவொத்து வரும்.  ஒருபொருள் நுதலி, மும்மூன்றாக அடுக்கி வரும் (அதாவது ஒருபொருளைப் பற்றி முன்று பாடல் வரும்).  வந்த சீர்களே மீண்டும் வந்து பாடலின் அமைப்பு ஒரேபோல் இருக்கும். எனவே மூன்றாக அடுக்கி வரும் தாழிசையை ஒத்தாழிசை என்கிறோம். கீழ்வரும் பாடல் மூன்றடியாய், அடிதோறும் நான்குசீர்களுடன் அளவொத்து வருதலால் ஆசிரியத் தாழிசையாம்.

(எ-கா)
வானுற நிமிர்ந்தனை வையகம் அளந்தனை
பான்மதி விடுத்தனை பல்லுயிர் ஓம்பினை
நீனிற வண்ணநின் நிரைகழல் தொழுதனம் (யா.கா. உரைமேற்கோள்)

ஆ) ஆசிரியத்துறை:
நேரிசை அகவல் போல நான்கு அடிகளாய் வந்து, ஈற்றயலடி குறைந்து வரும்.  ஆனால் மாறுதலாக இடையிடை குறைந்த அடிகளும் வரும், சில அடிகள் இடை மடக்காகவும் (சில அடிகள் அடுத்த்தாக திரும்ப வருதல்) வரலாம். இந்தவகைக்கு சீரெல்லை இல்லையென்பதால் எத்தனைச் சீராலும் வரும்.  கீழ்வரும் பாடல் நான்கடியாய் வந்து, ஈற்றயலடி(கடைசி அடிக்கு முந்திய அடி) 5 சீராலும், மற்றேனைய அடிகள் 6 சீராலும் அமைந்துள்ளது.

(எ-கா)
கரைபொரு கான்யாற்றங் கல்லத ரெம்முள்ளி வருதி ராயின்
அரையிருள் யாமத் தடுபுலியே றும்மஞ்சி யகன்று போக
நரையுரு மேறுநுங் கைவே லஞ்சு நும்மை
வரையர மங்கையர் வௌவுத லஞ்சுதும் வார லையே!

இ) ஆசிரிய விருத்தம்:
கழிநெடிலடி எனப்படுவது ஓரடியில் ஆறு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட சீர்களால் கொண்டதென்ற இலக்கணம் முன்னர் பார்த்தோம்.  அது போன்ற அடிகளால் அமைந்து, நான்கு நான்காய் வருவது ஆசிரிய விருத்தம்.  பலரும் இன்றைக்கு விரும்பி இயற்றும் எண்சீர் ஆசிரிய விருத்தமாக நானியற்றிய பாடலில் ஓரடிக்கு காய்-காய்-மா-தேமா-காய்-காய்-மா.தேமா என்று வரும் நயமான அமைப்பைக் காணுங்கள்::

(எ-கா)
ஆணோடு பெண்ணவளும் வாழ்வைத் தேர்ந்து
ஆனந்த அன்புடனே உறவாய்ச் சேர்ந்து
வானோடு வாழ்ந்திருக்கும் நிலவைப் போல
வன்சுடராய் வீசுஞ்செங் கதிரைப் போல
தேனோடு கலந்ததெள் ளமுதைப் போல
தேர்ந்தொருவ ரொருத்தியென வாழும் வாழ்வில்
ஊனோடு கலந்திருக்கும் உயிரைக் கெல்லி
உறவறுக்கு முயிர்கொல்லிக் கிடமு மேது?

அகவற்பாவும் வகைகளும்-1

05/05/2011

நண்பர்களே!  பாக்களைப் பற்றியும், பாவினங்களைப் பற்றியும் நான் சொன்னவை, சொல்பவை, சொல்லப் போகின்றவை யாவுமே, நம் இலக்கண நூலாசிரியர்களும், என்னுடைய ஆசிரியர்களான, புலவர் இராமலிங்கனார், நூற்கடல் தி.வே.கோபாலய்யர், இலக்கணச்சுடர் இரா.திருமுருகனார், கலைமாமணி அரங்க. நடராசனார்,  கவிமாமணி இலந்தை சு.இராமசாமி, இலக்கிய வித்தகர் ஹரிகிருஷ்ணன், செந்தமிழ் அறிஞர் பேரா. பசுபதி, நற்றமிழ் நாவலர் பேரா. அனந்தநாராயணன் போன்ற ஆன்ற தமிழ்மக்கள் எனக்களித்த யாப்பிலணத்தின் சாரமே. சொல்லும் விதமும், பயனாகும் சொற்களும் மட்டுமே என் முயற்சி. சொன்னவற்றில் இருக்கும் தவறத்தனைக்கும் பொறுப்பு என் அறியாமையே!

அகவற்பா, வெண்பா, கலிப்பா, வஞ்சிப்பா என்ற நான்கு வகையான பாக்களில் முதலில் அகவலைப் பற்றி முதலில் காண்போம்.  நான்கு வகைகளிலும் இலக்கணக் கட்டுகள் குறைவாக அமைந்து பாவலனின் உளப்பாங்கிற்கும், வெளிபாட்டிற்கும் இடையூறு அதிகமின்றி,, நிறைய உரிமைகள் தருவது அகவற்பாவே. அகவற்பா ஆசிரியப்பா என்றும் வழங்கப்படும். அகவற்பாவின் வகைகளைப் பற்றி தெள்ளத் தெளிவாக உரைக்கிறது யாப்பருங்கலம்:

கடைஅயர் பாதம்முச் சீர்வரின் நேரிசை; காமருசீர்
இடைபல குன்றின் இணைகுறள்; எல்லா அடியுமொத்து
நடைபெறு மாயின் நிலைமண் டிலம்;நடு வாதிஅந்தத்
தடைதரு பாதத் தகவல் அடிமறி மண்டிலமே

அகவற்பாவின் பொதுவிலக்கணம்:

1)   தேமா, புளிமா, கூவிளம், கருவிளம் என்ற இயற்சீர்கள் பொதுவில் மிகுத்து வரும். கூடவே மிக அருகி பிறசீர்களும் வருதல் உண்டு.
2)   நிரை நடுவாகிய வஞ்சியுரிச்சீர்களான கூவிளங்கனி, கருவிளங்கனி ஆகிய சீர்கள் வரவே வராது.
3)   தளையென்று வருகையில் நேரொன்றிய ஆசிரியத் தளையும் நிரையொன்றிய ஆசிரியத் தளையும் அதிகம் வரும். அருகி பிறதளைகள் கலக்கும். ஓசை என்று வரும்போது அகவற்பாவின் ஓசை அகவலோசை.  அதுவே மூன்று வகையாகப் பிரிந்து (அ) ஏந்திசை அகவலோசை, (ஆ) தூங்கிசை அகவலோசை, (இ) ஒழுகிசை அகவலோசை எனவும் வழங்கப்படும்.

அ) ஏந்திசை அகவல் :
மாமுன்நிரை என்றமைந்த நேரொன்றிய ஆசிரியத்தளை மட்டுமே அமைந்த ஆசிரியப்பாவின் ஓசைநயம் ஏந்திசை  அகவலாகும்.

(எ-கா)
போது சாந்தம் பொற்ப ஏந்தி
ஆதி நாதற் சேர்வோர்
சோதி வானம் துன்னு வாரே.  (யா.கா. உரைமேற்கோள்)

ஆ)தூங்கிசை அகவல்:
விளமுன்நிரை என்றமைந்த நிரையொன்றிய ஆசிரியத் தளை மட்டுமே அமைந்த ஆசிரியப்பாவின் ஓசைநயம் தூங்கிசை அகவலாகும்

(எ-கா)
அணிநிழல் அசோகமர்ந் தருள்நெறி நடாத்திய
மணிதிகழ் அவிரொளி வரதனைப்
பணிபவர் பவம்நனி பரிசறுப் பரே (யா.கா. உரைமேற்கோள்)

இ)ஒழுகிசை அகவல் :
நேரொன்றிய ஆசிரியத்தளையும், நிரையொன்றிய ஆசிரியத்தளையும் அமைந்து பிறதளைகளும் கலக்க வருவது ஒழுகிசை அகவல்.

(எ-கா)
குன்றக் குறவன் காதல் மடமகள்
வரையர மகளிர் புரையும் சாயலள்
ஐயள் அரும்பிய முலையள்
செய்ய வாயினள் மார்பினள் சுணங்கே. (ஐங்குறுநூறு-255)

அகவற்பாவின் அடியென்று வருகையில் பொதுவில் நாற்சீரடியான அளவடியே. ஆனால் நேரிசை ஆசிரியப்பாவின் ஈற்று அயலடி அதாவது கடைசி அடிக்கு முந்திய அடி மூச்சீரடியான சிந்தடியில் வரும். இணைகுறள் ஆசிரியப்பாவின் இடையில் குறளடிகளும் சிந்தடியும் வருவது சரியே. சிற்றெல்லை (குறைந்த அளவு) மூன்றடிகள்.  பேரில்லை (உயர் வரம்பு) புலவனின் உள்ளக் கருத்து. பொதுவாக நிலைமண்டிலம் தவிர்த்து அகவலின் ஈற்றுச் சீர் ஏகாரத்தில் அமைவதும், நிலைமண்டிலத்தின் ஈற்றுசீர் ‘என்’ என்று முடிவதும் சிறப்பு.  அகவற்பா நான்கு வகைப்படும்.  அவையாவன. (அ) நேரிசை ஆசிரியப்பா, (ஆ) இணைக்குறள் ஆசிரியப்பா, (இ) நிலைமண்டில ஆசிரியப்பா, (ஈ)  அடிமறி மண்டில ஆசிரியப்பா.

வெண்பாட்டும் வகைகளும்-3

03/05/2011

வெண்பாவின் இனங்கள்:

பொதுவாக பாவினம் என்கையில் அ) தாழிசை, ஆ) துறை, இ) விருத்தம் என முன்னர் பார்த்தோம்.  ஆனால் இந்த வகையில்லலாது வெண்பாவின் இனமாகக் கருதப்படுபவை 1) குறள் வெண்பாவின் இனம், 2) பிற வெண்பாக்களின் இனம் என்ற இரண்டே. என்கின்றனர் இலக்கண ஆசிரியர்கள். பிறவெண்பாவின் இனமென்னும் போதில்தான் அவை தாழிசை, துறை, விருத்தமாக விரிகின்றன.

1) குறள் வெண்பாவின் இனம்:

குறள் வெண்பாவின் இனமென்று சொல்லப்படுபவை அ) குறள் வெண் செந்துறை, ஆ) குறட்டாழிசை.

அ) குறள் வெண் செந்துறை:
இவ்வகையாக பாடல் இரண்டிரண்டு அடியாக அளவொத்து வரும். அதாவது அடிதோறும் சீரெண்ணிக்கை சமமாக அமையும். விழுமிய (சிறந்த) பொருளும் ஒழுகிய (தடையைல்லாத) ஓசையும் கொண்டது என்று யாப்பிலக்கணம் உரைக்கிறது. அதற்கு மேல் வேறு இலக்கண விளக்கங்கள் இல்லை. இது அளவொத்து தடையில்லாது செல்கின்ற அகவல் போலவும் தோன்றுகிறது. அகவலில் காய்ச்சீர் அருகி வருகிறது. அத்தகைய கட்டும் இவ்வகைப் பாட்டிற்கில்லை என்றே தோன்றுகிறது. மேலும் கீழ்வரும் பாடலைக் காண்கையில் இதில் வெண்மை என்ற பெயர் இருப்பினும் தளைகளை பார்த்தலும் இல்லை என்றாகிறது.

(எ-கா)
ஆர்கலி உலகத்து மக்கட் கெல்லாம்
ஓதலிற் சிறந்தன்று ஒழுக்க முடைமை  (முதுமொழிக் காஞ்சி-1)

ஆ) குறட்டாழிசை:

இந்த வகைப் பாடல் இரண்டிரண்டு அடியாய் வரும்; ஓரடியில் நான்கிற்கும் மேற்பட்ட நெடிலடியாகவும் வரும்.  ஈற்றடி குறைந்து வரும்.  கீழ்வரும் பாடலைப் பாருங்கள்: முதலடியில் எட்டு சீர்கள்; இரண்டாமடியில் குறைத்து ஐந்து சீர்கள். இதில் வெண்பாவின் தளைகளும் பார்க்கவில்லை. என்ன எதுகை/ மோனைகள் இருக்கின்றன.

(எ-கா)
நண்ணு வார்வினை நைய நாடொறு நற்ற வர்க்கர சாய ஞானநற்
கண்ணி னானடி யேயடை வார்கள் கற்றவரே.

என்ன நண்பர்களே இப்போது மக்கள் எழுதுகின்ற, புதுக்கவிதை, வசனக் கவிதை போல இருக்கின்றதா இந்த குறள்வெண் செந்துறையும், குறட்டாழிசையும்?  வெண்பாவில் முக்கியமான ஒன்றான தளை பார்த்தல் இல்லாத இவ்வகைப் பாக்களை ஏன் குறள்வெண்பாவின் இனமாக்கினார்கள் என்று என்னைக் கேட்காதீர்கள். நானறியேன்.

2) பிற வெண்பாக்களின் இனம்:

குறள் வெண்பா தவிர்த்து, பிற வெண்பாக்களின் இனமான பாடல்கள் அனத்தும் அ) வெண்டுறை, ஆ) வெண்டாழிசை, இ) வெளிவிருத்தம் என்று பெயர்பெருகின்றன.

அ) வெண்டுறை:
வெண்டுறைப் பாட்டு மூன்றடிக்குக் குறையாமல் வருமென்றும், ஏழடிக்கும் மிகாமல் அமையும் என்றும் சொல்லப்படுகின்றது. நான்கு, ஐந்து, ஆறு அடிகளால் அமையலாம். பின்னால் வரும் அடிகளின் சீர்கள் குறைந்தும் வரும். பின்வரும் பாடல் மூன்றடியால் அமைந்து, முதலடி ஆறு சீர்களுடனும், மற்றேனைய அடிகள் நான்கு நான்கு சீர்களால் அமைந்து வருகின்றன. பெரும்பான்மை காய்ச்சீர்களும் மற்றவை இயற்சீர்களும் வருகின்றன. எனவே இது வெண்டுறையாகக் கருதப்படுகின்றது.

(எ-கா)
தாளாள ரல்லாதார் தாம்பலர் ஆயக்கால் என்னாம் என்னாம்
ஆளியைக் கண்டஞ்சி யானைதன் கோடிரண்டும்
பீலிபோல் சாய்த்துவிழும் பிளிற்றி யாங்கே.

ஆ) வெண்டாழிசை:
இவ்வகைப் பாடல்கள் மூன்றடியாக வந்து, கடைசி அடி முச்சீரடியான சிந்தடியாக அமையப்பெறும். முதலிரண்டு அடிகள் நாற்சீரடியான அளவடியான் அமையும்.  கீழ்வரும் பாட்டினைப் பாருங்கள்; பார்ப்பதற்கு சிந்தியல் வெண்பாவைப் போலிருந்தாலும் சீர்களுக்கிடையில் பெரும்பான்மை வெண்டதளை பயின்று வராமை தெளிவாகத் தெரிகிறது. பாருங்கள் நம் மரபுக்கடை எவ்வளவு பெரியதென்று. அதுபோல் இது ஆனால் அதுவல்ல இது என்ற சிறந்த கொள்கை.

(எ-கா)
நண்பி தென்று தீய சொல்லார்
முன்பு நின்று முனிவு செய்யார்
அன்பு வேண்டு பவர.

இ) வெளி விருத்தம் அல்லது  வெள்ளை விருத்தம்:
இவ்வகைப் பாடல்கள் மூன்று அல்லது நான்கு அளவொத்த அடிகளைக் கொண்டு வரும். ஒவ்வொரு அடியும் நாற்சீரடியான அளவடியாய் வந்து கூடவே அடிகள்தோறும் ஒரே தனிச்சொல் பெற்று வரும். அதாவது தனிச்சொல் ஐந்தாவது சீராய் வரும். கீழ்வரும் பாடலைக் காணுங்கள் அளவொத்த அடிகளாய் (தேமா, தேமா, கூவிளம், தேமா – புளிமாங்காய்) வருதலால், ஆசிரிய விருத்தம் போலத் தோற்றமளிக்கிறது. வெண்பாவின் முக்கிய இலக்கணமான வெண்டளையைப் பாடல் முழுதும் காணவில்லை.

(எ-கா)
ஆவா வென்றே அஞ்சினர் ஆழ்ந்தார் – ஒருசாரார்
கூகூ வென்றே கூவிளி கொண்டார் – ஒருசாரார்
மாமா வென்றே மாய்ந்தனர் நீந்தார் – ஒருசாரார்
ஏகீர் நாய்கீர் என்செய்து மென்றார் – ஒருசாரார்

வெண்பாட்டினைப் பற்றி இயன்றவரைச் சொல்லியிருக்கிறேன். இனி இதனை விரித்து, தேனைத் தேடும் தேனீயென தமிழன்பர்கள் தமிழைத் தேடியடைய வேண்டுகிறேன்.  கலிப்பா பற்றி முன்னரே சிறு விளக்கமாக ஒரு குறிப்பினை எழுதியிருக்கிறேன்.  இதனை எழுத பல இலக்கண நூல்களும், தஞ்சை இணைய பல்கலைக் கழகத்தின் தளத்திலிருக்கும் விவரங்களும்  இன்னும் பல தளங்களும் எனக்கு உதவின.  எனினும், பற்பல இலக்கண நூல்களை கூர்ந்தாய்து, ஒத்து நோக்கி இன்னும் பல விவரங்களைக் கண்டதனால், மீண்டும் அடுத்த குறிப்பில் கலிப்பாவினைப் பற்றி சற்று விரித்துரைக்கிறேன்.